© 2018 by meandertaal

  • facebook-square
  • Instagram - Black Circle
  • Pinterest Black Square
  • Vimeo - Black Circle
  • Twitter Square

Diooghenes de Jaegher

Diooghenes de Jaegher - ‘Zeuntje’ voor de vrienden -, laatste telg uit een roemrijke jagersfamilie, antropoloog en gevierd auteur van het meesterlijke ‘Oover de Jaght op den Mensch’, zet zijn ongewone zoektocht naar het laatste unieke exemplaar uit het mensenras onverdroten verder. Waar zijn voorouders zich voornamelijk toespitsten op het najagen van exotische en zeldzame wezens zoals de dodo, El Chupacabra en Bigfoot, heeft Diooghenes, vredelievend als hij is, zich verdiept in de zoektocht naar de zeldzame mens die zich door zijn gedragingen weet te onderscheiden van de kudde. 

Gezegend met een buitengewoon hoge leeftijd en gewapend met een arsenaal aan zelfontwikkelde valstrikken en lokmethodes, trekt hij tegenwoordig van stad naar stad, waar hij zijn kamp opzet, zijn expertise deelt, een onderzoeksteam samenstelt en vooral de kroon op zijn indrukwekkende verzameling hoopt te vinden. Om het in zijn eigen woorden te zeggen: “Want, alwie wilt leeren jaeghen op den Mensch, moet leeren houden van den Mensch. In al syn cleyne gebreecken en groote teckortkominghen, syt er geen beest dat met meer liefde verlockt moge worden.” (uit: ‘Oover de Jaght op den Mensch’ door Diooghenes de Jaegher). 

DIOOGHENES DE JAEGHER is een mobiele meespeelvoorstelling, een absurde workshop objectentheater in drie fasen.

Concept en spel: Jelle Van Rossem

Duur: doorlopend

Leeftijd: Vanaf 6 jaar tot hoogbejaard

Locatie: Festival / Evenement

Het fictieve personage ‘Diooghenes de Jaegher’ en zijn zoektocht naar de mens is gebaseerd op het leven en de overtuiging van de Griekse filosoof Diogenes van Sinope, grondlegger van het cynisme. Volgens de overlevering zou hij slapen in een ton, waar hij leefde als een hond. Zijn enige bezittingen waren een mantel, een kom om uit te eten en een nap om uit te drinken. Op klaarlichte dag zou hij op een marktplein met een lantaarn naar een "mens" gezocht hebben, waarmee hij een waarachtig oprecht persoon bedoelde. Volgens een door Plutarchus opgetekend verhaal was Alexander de Grote zeer geïnteresseerd in Diogenes. Hij maakte een lange reis om hem te ontmoeten. Toen Alexander hem op een zonnige dag aantrof, vroeg hij aan hem wat hij wilde hebben. Diogenes zei toen half ontwijkend: "Als ik alles kan krijgen, wil je dan een stap opzij doen, want je staat voor de zon”. Hierop zei Alexander: "Als ik Alexander niet was, zou ik Diogenes willen zijn". Diogenes zei daarop: "Als ik Diogenes niet was, zou ik ook Diogenes willen zijn".

Sinds 1975 is er ook een syndroom naar hem vernoemd, dat zich voornamelijk laat kenmerken door verzamelwoede, gebrek aan schaamte, bijzondere communicatievormen, paranoia,…